غربت پلیسوکا
....................
دریغ از آن پلیسوکا وخونه
نمانده از پلیسوکا نشونه
به کنجی خونه میکردند آنها
چه زیبا لونه میکردند آنها
پلیسوکا سفر کردند ورفتند
وهمدیگر خبر کردند ورفتند
وحالا خونه ی ما سوت وکوره
وخالی از مسافر..بی عبوره
همه بار سفر بستند ورفتند
دل ما نیز بشکستند ورفتند..........

این شعر زیبا از استاد و دوست خوبم جناب آقای سید محمد رضا هاشمی زاده بود که بی شک در عرصه ادب و فرهنگ سر سبد شاعران معاصر  استان بوشهر و شهرستان دشتی می باشد.

اگر قصد آشنایی بیشتر با این بزرگوار را دارید به وبلاگ زیر مراجعه فرمایید.

http://sheredashti.blogfa.com/

توپ افطار، توپ سحر

      من مادر بزرگم را خیلی دوست دارم ، معمولاً با بابا و مامان هفته ای دو شب به دیدن او و بابا بزرگ می رویم.

     چند روز پیش که برای دیدن آنها به منزلشون رفته بودیم از مادر بزرگم درباره حال و هوای ماه مبارک رمضان توی اون گذشته های دور پرسیدم.

     او نگاهی به من کرد و گفت: پسرم قدیما ماه مبارک رمضان که از راه می رسید دنیای تازه ای را همراه خودش می آورد ، دنیای گوش سپردن به توپ افطار و توپ سحر ، دنیای شنیدن صدای زیبای مؤذن محله ، دنیای خوردن افطار و سحری آن هم کنار سفره ي میهمانی خدا و صدای گلدسته های مسجد  که صدای قرآن، نوحه و صدای دمام هایی که دنگ دنگ صدا می دهند و ...

     یاد روز هایی که توپ افطار ، توپ سحر و دم دم سحری¹ به گوش می خورد ، بخیر ، امّا الآن رادیو و تلویزیون آمده است و دیگر صدای توپ به گوش نمی خورد .

1-  دُم دُم سحري (دَم دَم سحري) يکي از سنت هاي قديم است که از ساليان دور تاکنون در بعضي از محلات بوشهر ادامه پيدا کرده است. اين سنت برمي گردد به زماني که ساعت و يا وسيله اي وجود نداشت که مردم را براي انجام سحري بيدار کند، اما يکي از دلايل ماندگاري آن تا حالا، زيبائي و شيريني اين کار بوده و جزو يکي از سنت هاي حسنه ماست که بايد ماندگار باشد